"Koningin Fabiola is een hopeloos geval"

8 reacties

20 jaar bestaan ze ondertussen. Een mijlpaal voor voorzitter Michel Vandenbosch. "Op mijn 24ste heb ik een schandaal rondom koning Boudewijn onthuld. Die had op handelsmissie drie chimpansees illegaal cadeau gekregen, twee daarvan werden gewoon in een vliegtuig naar België gestopt en gedropt bij de Antwerpse zoo. Eentje overleed niet veel later. Dat was smokkel. Na mijn bekendmaking ontstond er internationaal tumult, zelfs The Wall Street Journal berichtte over het schandaal. Sindsdien staat er in het protocol dat leden van het Belgische koningshuis dergelijke cadeaus niet meer mogen aannemen. Ik besefte toen dat ik dingen kon veranderen. Op dat moment heb ik de zin van mijn leven gevonden."

GAIA heeft een lange weg afgelegd sinds de opstart in 1992. Een tijd waarin markten met honden en katten nog normaal waren, straatpaardenkoersen tot het plaatselijke volksvertier behoorden en niemand graten zag in de talloze privédierenzoo's. "In Sint-Eloois-Winkel waar ze die inmiddels verboden barbaarse straatpaardenkoersen hielden, hing boven de deur van een café een doodskist met de naam GAIA op. Binnen speelden cafégangers vogelpik op mijn foto. Drie jaar geleden nodigden de organisatoren van het alternatieve stijlrijdenevenement me uit op hun persconferentie, waar de voorzitter officieel onderstreepte: "de straatpaardenkoersen van vroeger komen nooit meer terug." Daarmee was de vrede officieel getekend. Dat doet deugd.

GAIA bestaat nu 20 jaar, wat doet dat met een mens?

"Er is een evolutie zowel in de politiek als bij de mensen zelf geweest. We hebben ons land minder wreed en de Belgen gevoeliger gemaakt voor dierenleed. Ministers worden alsmaar bereidwilliger om mee te helpen. Toen we de wrede paardenmarkt van Molenbeek deden afschaffen, zei burgemeester Mourreaux me: 'Jij bent wel de koning van de lastpakken', anno 2012 is dat voor de Boerenbond veranderd naar: 'GAIA is een volwaardige gesprekspartner voor ons'. En als je dan op zo'n dag als zondag, toen we met onze leden, supporters en politici in een volle zaal het 20-jarige bestaan van GAIA vierde, ziet hoe blij de mensen zijn, hoe goed de sfeer is… daar word ik zelf optimistisch van."

"Ik heb onlangs de oefening eens gedaan, en gekeken hoeveel van onze programmapunten uit onze beginperiode we gerealiseerd hebben. We haalden 68%, dat is niet slecht he 7 op 10! En dan moet je weten dat doorheen de jaren nog nieuwe dingen erbij zijn gekomen, waar we ook succes mee hebben behaald."

Wat zijn de belangrijkste verwezenlijkingen uit dat lijstje van 68%?

"De marktverkoop van honden en katten die verboden is, de straatpaardenkoersen die afgeschaft zijn, de sluiting van maar liefst 5 privézoo's, waaronder ook die van Zwartberg, het verbod op handel in zeehondproducten. Voor dat laatste ben ik samen met Jean Marie Dedecker en Magda De Meyer naar Canada afgezakt, waar we met eigen ogen de gruwel van de jacht op zeehonden hebben gezien. Eenmaal terug in België hebben we daarover verslag uitgebracht aan de bevoegde ministers. België was de eerste die handel in zeehondproducten verbood. Dat was de eerste stap, het tweede stadium was om andere lidstaten te laten volgen. Derde stap was een Europees handelsverbod afdwingen. Daar zijn we in geslaagd en de Europese grenzen sloten zich voor zeehondenpelzen en olieën. Zelfs Rusland is gevolgd. Het Europees verbod heeft al het leven van honderdduizenden zeehonden gespaard. Canada probeert het momenteel nog bij China, maar ook daar hebben twee leden van de communistische partij een resolutie voor een invoerverbod ingediend op het partijcongres. Als zelfs China overstag gaat, dan zijn we goed bezig zeg ik altijd. Dat is een land waar alles dat beweegt als vlees wordt gezien. Wel, hoedje af als ook zij volgen."

"Ik heb destijds in België gezegd dit is het begin van het einde van de jacht. Er worden nog zeehonden geslacht, enkele tienduizenden, dat is nog veel te veel, maar geen 300.000 meer. De markt is ingestort. Degenen die zich daar nu nog mee bezighouden doen dat uit pure wreedheid en leedvermaak. Bij de recente verwezenlijkingen denk ik dan weer aan de supermarktketens die geen verse kooi-eieren meer verkopen en producenten als Devos Lemmens en Vandemoortele die stoppen met het verwerken van dergelijke producten in hun sauzen. Ook Colruyt schakelt tegen het eind van het jaar over op het verwerken van scharreleieren in al hun voedingswaren - meer dan 1000! Honderdduizenden leghennen krijgen zo een beter leven. Alle grote steden van Vlaanderen hebben een dierenwelzijnsschepen en Limburg en Vlaams-Brabant een gedeputeerde voor dierenwelzijn. Dat zou zonder GAIA nooit waar geweest zijn. Onlangs heeft de regering het kattenactieplan van minister voor dierenwelzijn Laurette Onkelinx goedgekeurd om katten te laten steriliseren. Al moet die beslissing absoluut verbeterd worden. Zo zijn enkel wie katten weggeeft of verkoopt verplicht de beestjes eerst te steriliseren, maar degenen die de katjes bij zich houden en niet verhandelt niet. Wat gaan die katten doen denk je? Buitenrondlopen en kittens maken, dan heeft je regel niet veel zin. Zo zullen duizenden katjes in het asiel blijven belanden, waar ze dan een spuitje moeten krijgen, omdat er te veel gedumpt worden en omwille van het grote gevaar voor besmetting met dodelijke ziektjes. Kittens zijn op zo'n jonge leeftijd heel vatbaar voor ziektes, in een asiel verspreiden zo'n ziektes zich als een wervelwind. Maar daar denken de ministers natuurlijk weer niet aan. Minister Onkelinx is met onze adviezen naar de ministerraad gestapt, maar die volgen kennelijk niet gehinderd door kennis van zaken liever hun buikgevoel dan de experts. Daar moet snel verandering in gebracht worden, anders zullen we het niet nalaten acties te voeren."

Wat zijn de belangrijkste punten van die 32% die nog gerealiseerd moeten worden?

"Dat is een moeilijke, want doorheen de jaren hebben we ook enkele punten on hold gezet omdat andere zaken belangrijker waren. Of omdat de maatschappelijke relevantie is veranderd. We ijveren nog steeds voor een verbod op pelsdierhouderijen en hebben daar onlangs campagne voor gevoerd met Jean Claude Van Damme. Daarnaast is er ook de varkenscastratie. Die is nog steeds niet verboden, terwijl we ten tijde van Yves Leterme al een overeenkomst hadden: vanaf het moment dat er een waardig vaccin in Europa bestaat moet er gestopt worden met castratie. Dat vaccin is er ondertussen al jaren, maar vele varkenshouders weigeren mee te werken. Terwijl Colruyt op die manier 600.000 biggetjes per jaar de hevige pijn van de castratie bespaart. Op zo'n moment is het aan de politiek om actie te ondernemen. De vleeskonijnensector moet ook grondig hervormd worden. De manier waarop die beestjes gehouden worden… het zijn batterijkonijnen. En daarnaast zijn er de rituele slachtingen. Ik ben sowieso al niet voor de slachting van dieren, maar als het gebeurt dan moet het onder verdoving zodat het pijnloos is voor het dier. Er zijn genoeg wetenschappelijke onderzoeken, die aantonen dat die verdoving het dier niet doodt en dat het dan nog beter dan zonder verdoving zal uitbloeden. Maar toch blijven moslims bij hun vooringenomenheid. Nochtans staat in de Islam dat ze respect moeten hebben voor hun dieren. Vorig jaar met het Offerfeest was ik aanwezig op een tijdelijke slachtinrichting, waar rituele slachtingen legaal mogen uitgevoerd worden. Twee geitjes werden er de keel overgesneden. Toen het mes hun keel begon over te snijden, zetten die diertjes het op een ongehoord krijsen. Je zag ze spartelen van de pijn. Een omstaander kwam naar me toe en zei: 'Mèèèèèh. Wij zijn ook tegen dierenleed meneer, maar deze diertjes lijden toch niet.' Die man was stekeblind en doof voor de pijn van dat dier, dat is een soort van zinsbegoocheling. Maar de feiten zijn wat ze zijn: die dieren zien verschrikkelijk af. Al zijn er ook positieve noten. Onlangs liep ik door Antwerpen toen een jonge moslim naar me toe kwam. 'Mag ik u de hand schudden meneer? Ik bid dagelijks voor u'. Dat geeft me hoop."

De campagne tegen pelsdierhouderijen kende veel succes met Jean Claude Van Damme als uithangbord. Maar dan heb je het Belgische koningshuis dat openlijk flaneert in bonten creaties…

"Koningin Fabiola is een hopeloos geval zeg ik altijd. Daar gaan we onze energie niet meer aan verspillen, niet dat we dat ooit gedaan hebben hoor. Soms zeggen ze wel eens: mensen zijn te oud om te veranderen, maar dat klopt niet. Ik ken tachtigers die nog stoppen met vlees eten om het dierenleed te beperken. Prinses Mathilde en prinses Claire geven wel het goede voorbeeld zij dragen imitatiebont."

Op tv zien we vaak gruwelijke beelden gefilmd door jullie. Hoe ga je zelf om met dat constante dierenleed?

"Op tv zie je 15 seconden, dat is een impressie, een indrukje van het moment. Er wordt slechts een kleine fractie van het leed getoond in een paar foto's in de krant. Maar wij maken dat van het begin tot het einde mee. Natuurlijk zorgt dat voor verdriet, woede en verontwaardiging. Maar dat is ook de sterkte van GAIA we kanaliseren die gevoelens naar een plan om dat onrecht te stoppen. Dergelijke taferelen geven ons doorzettingsvermogen een boost om door te gaan. Mensen zeggen soms: ik kan dat niet zien, die beelden. Ergens is dat positief, want dat wil zeggen dat de empathie er nog steeds is, dat mensen niet gevoelloos zijn geworden voor dierenleed, dat we niet als zombies door het leven stappen. Weet je, het zijn die beelden die in ieders geheugen gegrift staan. Het beeld van de veehandelaars die me op de paardenmarkt in elkaar sloegen. Dat herinneren de mensen zich alsof het pas enkele maanden geleden is gebeurd. Ze komen me nu nog steeds vragen: 'hoe gaat het nu met u'. Terwijl we veertien jaar later zijn. (lacht) 'Goed' zeg ik dan, 'ik sta er nog, en die paardenmarkt én die veemarkt is intussen opgedoekt'!"

Je bent er sinds het prille begin bij en bent het uithangbord van GAIA. Denk je nooit aan je opvolging?

"Denken wel, maar ik ben nog maar 51 jaar. Daar zijn we nog lang niet aan toe. Kijk naar Herman De Croo. Die stopt pas op zijn 75ste als burgemeester maar zegt er ook meteen bij: als de kiezer me het gunt ga ik door in het parlement. Ik hoop gewoon dat ik het zelf zal beseffen als het brein niet meer mee wil, of dat iemand me er dan op wijst. 'Michel nu is het tijd om aan je memoires te beginnen denken', alé als dat dan nog gaat. (lacht) Ik weet nu al dat ik niet alles op mijn verlanglijstje voor het welzijn van de dieren ga kunnen verwezenlijken. Dat staat zo in de sterren geschreven. Maar ik hoop dat de komende generatie, aan wie we de fakkel doorgeven, voortbouwt op wat wij bereikt hebben en leert uit de oorzaken van ons falen of tekortschieten op bepaalde punten en daaruit lessen trekt. Zodat ze het beter kunnen doen dan wij. Als ik de fakkel in die wetenschap kan doorgeven, kan ik de rest van mijn leven rustig doorbrengen in een vegetarisch rusthuis. Maar daar zijn we nog lang niet aan toe. Ik ben nog steeds alive and kicking. Zeker na het feest van 20 jaar GAIA!"

Photo News

Tags:20 jaar gaiaGaiamichel vandenbosch